Zakończyła się faza "Last 32" na rozgrywanym w Pekinie turnieju China Open 2010. 32 snookerzystów rozegrało 16 meczów, z których zwłaszcza dwa zapisały się w pamięci wyraźniej niż inne - jeden pozytywnie (oczywiście tylko dla zwycięzcy), drugi bardzo negatywnie. Tym pozytywnym akcentem jest niewątpliwie zwycięstwo Nigela Bonda nad Shaunem Murphym - jakby nie było nad Mistrzem Świata z 2005 roku.

Jednak zwycięstwo nierozstawionego Bonda (29 w rankingu oficjalnym, 42 w prowizorycznym) nad rozstawionym Murphym (3 w rankingu oficjalnym, 6 w prowizorycznym) zostało przesłonięte innym meczem. Mowa o Ronniem O'Sullivanie, który przegrał, ale to o nim mówi się najwięcej. A wszystko z powodu stylu, w jakim angielski snookerzysta przegrał. Grał nonszalancko i bez poszanowania rywala (jego przeciwnik Tian Pengfei znalazł się w turnieju dzięki dzikiej karcie).

Dość szybko taka gra zaczęła się mścić i chiński snookerzysta urywał, co tylko mógł. Kluczowym momentem była partia piąta, którą Chińczyk "wyrwał" O'Sullivanowi jednym punktem i zrobiło się 2:3 dla chińskiego zawodnika. Jednak to ostatni frejm wywołał burzę. Pengfei stracił skuteczność, a O'Sullivan nie mógł (złośliwi powiedzieliby, że nie chciał) wbić decydujących bil. Ostatecznie angielski snookerzysta dostał szansę i wbijał tak nonszalancko, jak tylko można. Szczytem była czarna, którą Anglik w bezsensowny sposób wtaczał do kieszeni. Nie dotoczył i mecz się skończył wynikiem 3:5. O'Sullivan schodząc z areny zmagań, został odprowadzony przez Michaelę Tabb wzrokiem, który mówił... może lepiej nie opisywać tego, co mówił wzrok sędzi. W każdym razie O'Sullivan osiągnął to, co być może zamierzał - znów mówi się o nim, niezależnie od wyniku i gry, którą zaprezentował. A jestem pewny, że w mediach przetoczy się fala dyskusji. My niniejszym kończymy - najbardziej znanego angielskiego snookerzysty już nie ma w turnieju, a o nieobecnych nie warto pisać. A dla Tiana Pengfeia oklaski - niech nikt nie mówi, że wygrał, bo O'Sullivan dał mu to w prezencie - trzeba jeszcze umieć takie prezenty wykorzystywać, a przez większą część meczu Chińczyk robił to niesamowicie skutecznie.

Warto jeszcze wspomnieć o innym zawodniku - Peter Ebdon wykonał pierwszy krok do obrony tytułu. O determinacji Ebdona (może wypaść z czołowej 16 rankingu) świadczy jego wypowiedź przed China Open 2010, w której zaznaczył niebezpieczeństwo wypadnięcia spośród rozstawionych snookerzystów. Co ciekawe Ebdon pokazuje bardzo praktyczne podejście do turnieju w Chinach. Anglik uważa chiński rynek (słusznie zresztą) jako ogromny, perspektywiczny, rozwijający się i dlatego trzeba się tam dobrze pokazywać. Cóż, O'Sullivan powinien chyba wziąć kilka lekcji marketingu u Ebdona. Nawet gdyby były nudne.

Przydatne linki:

1. Drabinka China Open 2010 (turniej finałowy)

2. Wyniki szczegółowe China Open 2010 (turniej finałowy i kwalifikacje)

3. Drabinka kwalifikacji China Open 2010

4. Brejki 100 na China Open 2010 (turniej finałowy i kwalifikacje)

5. Nagrody i punkty rankingowe na China Open 2010

6. Newsy z China Open 2010 (turniej finałowy i kwalifikacje)

7. Snooker na żywo - China Open 2010