Ogólnie
Stuart Bingham, angielski profesjonalny snookerzysta, urodził się 21 maja 1976 w Basildon. Zawodową karierę rozpoczął w 1995 roku, ale początki nie były udane.

Osiągnięcia amatorskie
Największym sukcesem w latach, gdy Bingham nie był zawodowcem lub tracił ten status, było zwycięstwo w Mistrzostwach Świata 1996 IBSF (amatorów).

Kariera zawodowa
W Main Tourze udało mu się w końcu utrzymać w 1999, gdy osiągnął ćwierćfinał Welsh Open. To był najlepszy dobry rok w jego wczesnej karierze, zaakcentowany dodatkowo wbiciem swojego pierwszego brejka 147 w trzecim turnieju UK Tour 1999. Największym osiągnięciem Stuarta Binghama w tym okresie było pokonanie Stephena Hendry'ego w Mistrzostwach Świata 2000 i awans do 1/8 finału tego turnieju. Na kolejne dobre rezultaty Bingham musiał trochę poczekać.

A dokładnie czekał aż do sezonu 2005/06, gdzie miał swoje ówczesne najlepsze wyniki. Osiągnął dwa ćwierćfinały - Grand Prix 2005 i UK Championship 2005. Zakwalifikował się również do The Masters 2006, a w kwalifikacjach wbił swój drugi w karierze brejk 147. Tym samym obecnie Stuart Bingham jest jednym z dziesięciu snookerzystów na liście brejków maksymalnych, którzy wbili więcej niż jeden brejk 147.

Sezon 2005/06 był w zasadzie początkiem stabilizacji formy Binghama. Kolejny sezon nie był aż tak udany, jak poprzedni, ale z kolei sezon 2007/08 był już naprawdę solidny. Angielski snookerzysta zakwalifikował się do wszystkich siedmiu rankingowych turniejów i tylko raz przegrał w nich swój pierwszy mecz i otrzymał tylko połowę punktów. Dzięki przechodzeniu co najmniej pierwszej rundy, Bingham powoli zaczął pukać do drzwi czołowej 16 rankingu, ale kolejny sezon okazał się znacznie słabszy. Na dobrą drogę Bingham wrócił dopiero w sezonie 2009/2010.

Największy sukces w karierze i przełom?
W sezonie 2010/2011 Binghamowi prawie udało się wedrzeć do czołowej 16 rankingu. W meczu Mistrzostw Świata 2011 prowadził 12:9 z Chińczykiem Dingiem Junhui. Brakowało mu tylko jednego frejma, aby wygrać i zakończyć sezon po raz pierwszy w karierze w rankingowej 16 i tym samym po rewizji na koniec sezonu zostać snookerzystą rozstawianym. Przegrał jednak ten mecz 12:13 i do szesnastki nie wszedł, na czym skorzystał Stephen Hendry, który uratował w niej miejsce. Mark Allen, który po kilka miesięcy wcześniej (w UK Championship 2010) po wygranym meczu z Binghamem orzekł, że jego rywalowi brakuje charakteru (w rzeczywistości Allen wyraził się dosadniej i mniej dyplomatycznie) nie omieszkał wtedy znów dolać trochę oliwy do ognia. Stwierdził, że to dobrze, iż Bingham nie wszedł przez to do czołowej szesnastki. Allen wolał w niej oglądać Stephena Hendry'ego, niż kogoś takiego, jak Bingham.

Kto wie, czy Mark Allen nie okazał się pośrednio ojcem sukcesu, jaki w sezonie 2011/12 osiągnął Stuart Bingham. W PTC 1 Bingham doszedł do ćwierćfinału i w rankingu dwuletnim kroczącym wszedł w końcu do pierwszej 16 rankingu, choć aby być rozstawianym musi czekać do rewizji rankingu. Ale w kolejnym turnieju zyskał prawie pewność, że w najbliższej przyszłości będzie rozstawiony. Oto stało się to, na co każdy snookerzysta pracuje latami - w Australian Open 2011 Stauart Bingham wygrał po raz pierwszy w karierze i poczuł, jak smakuje zwycięstwo. Jego smak polepszył mu fakt, że Bingham pokonał w ćwierćfinale tego turnieju nielubianego Marka Allena.

Powrót do biografii snookerzystów