Ogólnie
Judd Trump, angielski profesjonalny snookerzysta, urodził się 21 sierpnia 1989 w Bristolu. Karierę zawodowca rozpoczął w 2005 roku (sezon 2005/06). Jego najwyższym brejkiem są 144 punkty, uzyskane w drugim turnieju Players Tour Championship, w sezonie 2010/2011. W snookerowym środowisku ma wiele przezwisk - Danny The Boy, The Ace, Judd Triumph, Mr. Haircut 100.

Kariera amatorska
Judd Trump był mistrzem Anglii U-13 i U-15. W wieku zaledwie 14 lat doszedł do półfinału mistrzostw świata U-21. W tym samym wieku na turnieju młodzieżowym w Leicester zbudował swojego pierwszego nieoficjalnego brejka 147 - miał wtedy dokładnie 14 lat i 208 dni. Tym samym pobił 13-letni rekord Ronniego O'Sullivana, który dokonał tego samego wyczynu w wieku 15 lat i 98 dni.

Kariera zawodowa i rekordy
Na występy w Main Tourze w sezonie 2005/06 Judd Trump otrzymał dziką kartę i stał się dzięki temu najmłodszym snookerzystą w historii Main Touru. Kolejny rekord Trump ustanowił w Welsh Open 2006, w którym został najmłodszym zawodnikiem, który zakwalifikował się do fazy telewizyjnej turnieju rankingowego. Należy jednak dodać, że była to runda last 48, która w większości innych turniejów jest ostatnią rundą kwalifikacji. Mimo wszystko nikt przed nim tego nie dokonał. Kończąc rekordy Trumpa (a przynajmniej jest to stan na koniec 2010) należy jeszcze dodać, że angielski snookerzysta jest jednym z czterech zawodników, którzy w wieku 17 lat mają zaliczony debiut w fazie telewizyjnej mistrzostw świata. Najmłodszym takim zawodnikiem nie jest - zarówno Stephen Hendry jak i Ronnie O'Sullivan wyprzedzają do dość wyraźnie pod tym względem.

Ostatnie lata
Sezon 2007/08 był dla Trumpa rozczarowujący, udało mu się tylko raz przebrnąć przez kwalifikacje i wystąpić w fazie telewizyjnej turnieju rankingowego, w którym zresztą przegrał w pierwszej rundzie. Zupełnie inaczej było w sezonie kolejnym, gdy czterokrotnie występował w fazach telewizyjnych. W Grand Prix 2008 udało mu się nawet dojść do półfinału, w którym przegrał z Johnem Higginsem. Na ponad 2,5 roku stało się to najlepszym osiągnięciem Judda Trumpa, nie licząc zwycięstwa w pierwszym turnieju Euro Players Tour Championship (EPTC) w Niemczech (Paul Hunter Classic). Jednak turnieje PTC i EPTC nie są znaczącymi turniejami rankingowymi.

Jednym z innych bardziej znaczących dokonań Judda Trumpa jest udział w The Masters 2009, do którego zakwalifikował się po przebrnięciu przez bardzo trudne kwalifikacje, w którym premiowany był tylko jeden snookerzysta.

Sezon 2009/2010 Trump zakończył po raz pierwszy w czołowej 32 rankingu. W porównaniu z innymi wielkimi snookerzystami nie widać u niego gwałtownych awansów w rankingu. Jedną z przyczyn jest niewątpliwie umiejętność przegrania meczu, w którym Judd prowadzi i niewiele potrzebuje do zwycięstwa. Każdy snookerzysta ma takie przegrane mecze na swoim koncie, ale Judd Trump ma ich nieproporcjonalnie więcej. Być może pierwszą oznaką przełamania tego fatum było zwycięstwo w China Open 2011, w którym w finale pokonał Marka Selby'ego. Było to pierwsze rankingowe zwycięstwo Trumpa i patrząc w tych kategoriach jest to najlepsze osiągnięcie młodego snookerzysty. Choć niewątpliwie największym sukcesem jest dotarcie do finału Mistrzostw Świata 2011, w którym po zaciętej i emocjonującej walce przegrał z Johnem Higginsem. W tych zawodach Judd Trump zasygnalizował, że do snookerowego świata napłynęła świeża krew i stał się obietnicą efektownego i efektywnego snookera na przyszłe sezony.

Powrót do biografii snookerzystów