Snooker, kopalnia, czy boks

Mark James Williams (częściej Mark J. Williams), walijski snookerzysta, urodził się 21.03.1975 w Cwm, Ebbw Vale w Walii. Urodził się w rodzinie górniczej i wydawało się, że Mark pójdzie w ślady ojca. W wieku 15 lat po raz pierwszy towarzyszył swojemu ojcu w kopalni i jak później stwierdził, kopalnia była jednym z najgorszych doświadczeń w jego życiu. Później próbował swoich sił w boksie amatorskim. Udało mu się nawet wygrać kilka walk, dopóki jeden z bardziej doświadczonych bokserów podczas jednej z walk nie wybił Markowi boksu z głowy.

Snookerowe początki i kariera snookerzysty

Mark Williams został zawodowym snookerzystą w 1992 roku, a więc równo z takimi zawodnikami jak John Higgins i Ronnie O'Sullivan. Początkowo nie odnosił wielkich sukcesów, na koniec sezonu 1994/95 zajął 39 miejsce w światowym rankingu snookera. Rok później wdarł się już do pierwszej 16, a swój udział miało w tym zwycięstwo w jego pierwszym turnieju rankingowym - Regal Welsh Open. A już dwa lata później media mówiły już o Wielkiej Czwórce na snookerowej scenie - w jej skład wchodzili Stephen Hendry, John Higgins, Ronnie O'Sullivan i właśnie Mark Williams.

Następne sezony przynosiły kolejne zwycięstwa - Grand Prix i British Open, które pozwoliły zasiąść na miejscu 4 w rankingu snookera. W 1998/99 zwyciężył w Irish Open, Welsh Open i Thailand Masters. Osiągnął również finał Mistrzostw Świata, w którym pokonał go Stephen Hendry. Ten sezon by preludium do kolejnych sezonów, w których Mark Williams osiągnął szczyt.

Snookerowy Mount Everest

W sezonie 1999/2000 obronił tytuł w Thailand Masters, a na zakończenie sezonu został po raz pierwszy w swojej karierze Mistrzem Świata (pierwszy leworęczny snookerzysta). Finał Mistrzostw był dla Walijczyków niczym święto narodowe - w finale obok Marka Williamsa wystąpił drugi Walijczyk - Matthew Stevens. Zwycięstwo w najwyżej punktowanym turnieju w sezonie dało Markowi Williamsowi pozycję numer 1 w rankingu snookera. Jako urzędujący Mistrz Świata w sezonie 2000/01 wygrał Grand Prix i był finalistą 4 innych turniejów, co pozwoliło mu zachować miejsce 1 w rankingu. Kolejny sezon, 2001/02, był trochę gorszy - po tylko azjatyckich sukcesach w niżej punktowanych Thailand Masters i China Open spadł na miejsce 2. Spadek na miejsce 2 był chyba tylko po to, żeby mocniej zaakcentować snookerowy Mount Everest, który Mark Williams osiągnął w kolejnym sezonie (2002/03) - najpierw wygrał UK Championship, potem nierankingowy, ale za to bardzo prestiżowy Masters, by w końcu zwieńczyć bardzo udany sezon zdobyciem drugiego w karierze tytułu Mistrza Świata. Trzy najważniejsze turnieje w sezonie - dla Marka Williamsa był to najlepszy sezon w karierze snookerzysty. Oczywiście na koniec sezonu 2002/03 Mark Williams okazał się ponownie numerem 1 na świecie w rankingu snookera.

Zejście ze snookerowego szczytu i przy okazji brejk maksymalny

Snooker w kolejnych sezonach nie był już tak dobry. W sezonie 2003/04 wygrał zaledwie w Grand Prix, ale duże punkty z poprzedniego sezonu spowodowały, że Williams spadł tylko na drugie miejsce. W 2004/05 Markowi Williamsowi nie udało się dojść do żadnego finału, a po odpisaniu punktów za swój rekordowy sezon 2002/03 Williams spadł aż na 9 miejsce w rankingu snookera. Na pocieszenie z tego czasu został mu tytuł MBE (Member of the Order of the British Empire). Później było już coraz gorzej i gorzej. Kolejne sezony powodowały, że walijski snookerzysta spadał coraz niżej - z miejsca 12 na miejsce 22. Pierwszą spontaniczną reakcją Williamsa było rozważanie zakończenia kariery. Na szczęście tego nie uczynił, a względnie dobra gra w sezonie 2009/10 zahamowała spadek w rankingu. Co ciekawe - w tym nienajlepszym okresie gry Mark Williams zbudował swojego pierwszego w karierze brejka maksymalnego. Wydarzyło się to w najbardziej opłacalnym momencie - na Mistrzostwach Świata 2005 (147.000 £ za "maksa" + 10.000 £ za najwyższy brejk). Było to pewną niespodzianką, bowiem Mark Williams raczej nie nastawia się na budowanie bardzo wysokich brejków - jemu chodzi z reguły o brejki wygrywające. Williams ma obecnie odnotowane dwa "maksy" - drugi brejk 147 nie był już tak opłacalny. W zasadzie można powiedzieć, że Mark wbił go charytatywnie, bo zrobił to w trzecim turnieju Euro Players Tour Championship, w którym nie ma w ogóle nagród finansowych za brejki. Na pocieszenie Williamsa był to historyczny brejk maksymalny, ponieważ był pierwszym wbitym kobiecie (Diana Schuler).

Snookerowy przydomek

Mark Williams prezentuje (zwłaszcza w swoich najlepszych latach) dużą łatwość wbijania i właśnie stąd wziął się jego przydomek "The Welsh Potting Machine". Dzięki dobremu wbijaniu (między innymi długich bil) Mark Williams miał możliwość wiele razy ratować się z błędów przy pozycjonowaniu bili białej.

Nie tylko snooker

Mark jest żonaty i ma dwóch synów. Oprócz snookera uwielbia golfa, egzotyczne samochody sportowe oraz Five-a-Side Football (wariant piłki nożnej).

Powrót do biografii snookerzystów