Ding Junhui na World Series of Snooker 2008 w Warszawie (fot. Monika Kowalczyk)

Snookerowe początki

Ding Junhui urodził się 1 kwietnia 1987 w Yixing w Chinach. Grę w snookera rozpoczął w wieku 9 lat, od 2003 roku jest zawodowcem.

Snooker jednej szansy?

Chińczyk wykazuje niesamowite zdolności przy wbijaniu. Jest przedstawicielem najnowszej snookerowej młodej generacji, która nie boi się ryzyka i szuka natychmiast okazji do wygrania. A Ding jest typowym graczem na jedną szansę - przy błędzie przeciwnika potrafi w jednym podejściu wygrać frejma, nie dając przeciwnikowi więcej szansy na podejście do stołu w tej partii.

Sukcesy kosztem mistrzów

W wieku lat 18 Ding Junhui wygrał swój pierwszy zawodowy turniej - China Open 2005 (sezon 2004/05). W finale pokonał 9:5 nie byle kogo, bo samego Stephena Hendry'ego - siedmiokrotnego mistrza świata i ówczesny numer 2 światowego rankingu. Jednak jego największym sukcesem jest zwycięstwo w prestiżowym turnieju UK Championship 2005 (sezon 2005/06). Tam w finale pokonał sześciokrotnego mistrza świata - Steve'a Davisa. Chińczyk tym samym stał się pierwszym snookerzystą spoza wysp brytyjskich. Zwycięstwo w tym turnieju zagwarantowało mu bardzo duży awans w rankingu. W 2009 roku (sezon 2009/10) nastąpiła powtórka z rozrywki - Ding Junhui wygrał ponownie turniej UK Championship i ponownie w finale okazał się lepszy od jednego z wielkich - ówczesnego Mistrza Świata, Johna Higginsa.

Bolesna porażka

Rok 2007 trzeba chyba określić lekkim wyhamowywaniem kariery. Wszystko rozpoczęło się jeszcze pięknie - w pierwszej rundzie turnieju Masters 2007, w meczu z Anthonym Hamiltonem, zbudował swojego pierwszego brejka maksymalnego. Chińczyk w tym turnieju osiągnął finał, w którym przeżył chyba największe rozczarowanie w swojej ciągle jeszcze krótkiej karierze - porażkę 3:10 z fantastycznie grającym Ronniem O'Sullivanem. Sytuacja z prawie końca meczu zapadła na długo w pamięci - Chińczyk był tak załamany porażającą formą O'Sullivana i swoją własną niemocą, że chciał poddać mecz przed czasem, za co groziłyby mu konsekwencje ze strony federacji światowej. O'Sullivan jednak przekonał na zapleczu Dinga Junhui, żeby kontynuował dalej mecz. Oficjalny komunikat nastepnego dnia głosił, że Chińczyk chciał poddać mecz przed czasem, bo rzekomo pomyliła mu się liczba frejmów. Prawdziwy powód był wszystkim znany, ale wszyscy potraktowali Dinga ulgowo, bo zawodnik z Azji tym zachowaniem po raz pierwszy tak wyraźnie udowodnił, że nie jest tylko zaprogramowanym robotem do wygrywania. Od tego turnieju rozwój Chińczyka przestał być już jednak tak dynamiczny. Choć rok później, w UK Championship 2008, w meczu z Johnem Higginsem zbudował swojego drugiego w karierze brejka maksymalnego.

Pierwsze mistrzostwa świata

W tym samym roku, 2007, Chińczyk zakwalifikował się po raz pierwszy do turnieju finałowego mistrzostw świata. W pierwszej rundzie trafił na Ronniego O'Sullivana - mecz więc mógł być rewanżem za bolesną porażkę w Mastersie z tego samego roku. Ding przegrał ten mecz jednak jeszcze wyraźniej - 2:10. Ale dzięki niezłemu rokowi 2007 Chińczyk awansował po raz pierwszy do pierwszej 16 rankingu.

Snooker Dinga, a sprawa polska

26 października 2008 Ding Junhui wygrał w Warszawie pokazowy turniej World Series of Snooker. I trzeba oddać Chińczykowi, że spośród wszystkich zawodowców pokazał najlepszy snooker. Polska publiczność to doceniła, bo już w półfinale powitała Azjatę burzą braw - i nawet nieokazujący emocji Ding nie mógł powstrzymać wtedy szerokiego i szczerego uśmiechu, który rozlał mu się na twarzy. W polskim turnieju z cyklu World Series of Snooker 2008 Chińczyk uśmiechał się zresztą więcej razy. Co widać chociażby w jego zdjęciu profilowym.

Powrót do biografii snookerzystów