Wstęp

Joe Perry, urodzony 13 sierpnia 1974 roku w Wisbech w Anglii, był jednym z lepszych snookerzystów amatorów, w 1991 zaczął grać profesjonalnie. Już po drugim sezonie zajmował 265 miejsce. Po roku 1996 było to już 128. Do pierwszej szesnastki rankingu doszedł pierwszy raz już w 2002 roku.

Początki kariery

Sezon 1997/1998 mógł zaliczyć do najlepszych, jako że dotarł do pierwszej 32 w Regal Welsh i Regal Scottish, dobrze wypadł w German Open. Snooker w wydaniu Joe'ego Perry był co najmniej solidny - tylko dwa razy przegrał swoje pierwsze mecze turniejów. Awansował na 74 miejsce. W końcu pierwszy raz zakwalifikował się do Crucible. Pokonał w pierwszej rundzie sześciokrotnego Mistrza Świata, Steve'a Davisa, 10:9, by w drugiej ulec Ronniemu O'Sullivanowi. Jako trzydziesty czwarty w rankingu bliski był najlepszej 32. Osiągnął ją sezon później, gdy pierwszy raz w życiu - w China Open - awansował do ćwierćfinału.

Pierwszy rankingowy finał

Wreszcie w sezonie 2001/2002, po dotarciu do pierwszej 32 British Open i porażce w LG Cup, w European Open pokonał Joe Swaila, Matthew Stevensa, Jimmy'ego White'a i ówczesny numer jeden - Marka Williamsa, ostatecznie awansując do pierwszego w życiu finału turnieju rankingowego, gdzie uległ 2:9 Stephenowi Hendry'emu. W następnych pięciu turniejach trzykrotnie dotarł do pierwszej szesnastki i dwukrotnie pierwszej trzydziestki dwójki, zakwalifikował się do fazy finałowej Mistrzostw Świata. Awansował do pierwszej szesnastki rankingu.

Dobry snooker w sezonie 2007/08

Joe Perry pokazał się z bardzo dobrej strony w sezonie 2007/08, osiągając dwa ćwierćfinały: Grand Prix (przegrana 3:5 z Gerardem Greenem) i Welsh Open (pokonawszy 5:2 Johna Parrotta, 5:1 Petera Ebdona, 5:2 Stuarta Binghama, uległ ostatecznie 0:5 Shaunowi Murphy'emu). Awansował do pierwszej szesnastki UK Championship eliminując 9:6 Neila Robertsona, odpadł po druzgocącej porażce 2:9 z Marco Fu. W fazie finałowej Mistrzostw Świata pokonany przez Allistera Cartera 15:17, Perry osiągnął najlepszą pozycję życie w rankingu (12 miejsce).

Powrót do biografii snookerzystów